Isang araw, sa bayan ng San Mateo, may isang batang nagngangalang Juan na mahilig magbenta ng kendi sa tabi ng kalsada. Sa kanyang maliit na pwesto, may salamin na may kulay at mga kendi na nakabukas sa biniling kahon mula sa kanyang ama. Araw-araw, nag-aabang si Juan sa mga tao na dumadaan, umaasang bibili sa kanya. Ngunit sa isang umaga, napansin niya na walang bumibili sa kanya. Ang araw ay mainit na nag-aalab, ngunit tila malamig ang kanyang tindahan sa hirap ng kanyang sitwasyon. “Bakit kaya? Wala bang may gustong kumain ng kendi?” tanong niya sa kanyang sarili. Agad siyang nag-isip ng mga posibleng dahilan. Sa pagkakataong ito, nagpasya si Juan na talakayin ang mga salik na nakakaapekto sa suplay ng mga produkto na makakatulong sa kanya sa kanyang negosyo.
Una, naiisip ni Juan ang "presyo". Napagtanto niya na mas mataas ang presyo ng kendi niya kumpara sa ibang tindahan sa palengke, na nag-aalok lamang ng mas murang kendi na pareho ang lasa. “Kung mas mataas ang presyo, mas kaunti ang bibili,” ang sabi niya sa kanyang sarili na may pag-aalala. Kaya't nagpasya siyang babaan ang presyo ng kanyang kendi. Naghahanap siya ng paraan upang makahanap ng mas mura ngunit hindi nakokompromiso ang kalidad ng kanyang produkto. Naging mas nakakaengganyo ito sa mga mamimili at unti-unting bumalik ang mga tao sa kanyang tindahan, yumayakap sa matamis na aroma ng kendi na bumubulaga sa hangin. Sa simula, tila mahirap ang kanyang desisyon, ngunit habang umaakyat ang araw, isang masayang bata ang lumapit sa kanya at bumili ng kendi na may kasamang isang ngiti. "Sana, mas marami pa silang bilhin!" ang naisip ni Juan, ngunit sa kabila nito, hindi lamang presyo ang dapat niyang isipin, kundi pati na rin ang "kagamitan" na ginagamit niya sa paggawa ng kendi.
Sa kanyang pag-iisip, napansin ni Juan na kinakailangan din niyang pagtuunan ng pansin ang mga "salik ng produksyon". Ang kanyang kakayahan sa paggawa ng kendi gamit ang mga material na sariwa at masustansya ay naging malaking salik sa pagkakaroon ng mas mataas na suplay. Nag-isip siya at nagtanong, "Ano kaya ang mga ingredients na madali at mura, pero masarap pa?" Dito niya naisip ang paggamit ng mga lokal na prutas na madaling makuha sa kanilang lugar, tulad ng mangga at saging, na paborito ng mga bata. Nakipag-ugnayan siya sa mga lokal na magsasaka at sa pamamagitan ng kanilang tulong, nagtulungan silang lumikha ng mga kendi na mas masustansya at talagang masarap. Sa pamamagitan ng mga pagbabagong ito, untung-unting umunlad ang kanyang negosyo; ang mga bata sa bayan ay nagbalik na nang may mga ngiti, umaasa sa panibagong lasa ng kendi. Sa wakas, sa bawat benta, unti-unting nagiging masaya si Juan hindi lamang dahil sa benta, kundi dahil sa mga ngiti ng mga bata sa kanilang kagalakan sa kanyang produkto na likha mula sa kanilang pook.
